Tips tegen hik

De hik verhelpen kan op meerdere manieren. Op de hoofdpagina hebt u al een aantal tips tegen de hik kunnen lezen. Hier geven wij nog een aantal tips om de hik te verhelpen.

Een paardenmiddel. Neem suiker. Nee, geen klontje, maar een theelepeltje. Gewoon droog innemen en even later zal de hik verdwijnen. Waarschijnlijk heeft de suiker in de mond invloed op de zenuwimpulsen die ervoor zorgen dat de spieren van het middenrif spastisch samentrekken. Ouders opgelet: een half theelepeltje suiker opgelost in 120 ml water kan wonderen doen voor een baby met de hik.

Zet de wereld op zijn kop. Vul een glas met water, buig voorover en drink het water ondersteboven op (aan de ‘andere’ kant van het glas). Volgens de arts die ons dit trucje aan de hand deed, werkt het altijd en hij raadt het iedereen dan ook ten zeerste aan.

De blaasmethode. Iemand anders ontdekte weer dat zij van haar hik afkwam door langzaam en gelijkmatig alle lucht uit haar longen te blazen.

En slikken maar. Aan tafel moet u zwijgen en eten, en zult u geen hik krijgen. Dit is vast een wijze raad, maar iemand die de hik al heeft, zal er weinig aan hebben. Voor hen daarom de volgende remedie. Houd zolang mogelijk uw adem in en slik steeds als u het gevoel hebt dat u gaat hikken. Doe dit twee- of driemaal, haal vervolgens diep adem, houd weer de adem in en ga zo door. Dit zou moeten helpen.

Verlost in 30 seconden. Deze snelle methode gaat als volgt: vul een beker met water en zet hem op het aanrecht. Druk vervolgens uw wijsvingers in uw oren, buig voorover en neem de beker vast met pink en duim van beide handen. Houd uw adem in en drink het water op in een of twee slokken.

Kietelen. In een kinderdagverblijf zal er tussen de bende actieve peuters allicht eentje zitten die van het stoeien en het lachen de hik krijgt. Iemand die in een crèche werkt vertelde ons dat zij de peuter in kwestie in dat geval kietelt, terwijl de peuter zelf zijn adem inhoudt en echt zijn best doet om niet te lachen. En het schijnt te helpen. De kinderverzorgster geloof dat het komt doordat de peuter door de inspanning en het inhouden van de adem naar adem gaat happen, waardoor het middenrif weer zijn normale taak gaat doen.

De bruine papieren zak. Eigenlijk wilden we dit oude trucje (ademen in een papieren zak) niet bespreken, omdat we ervan uitgingen dat iedereen het al kende en het toch nooit echt goed werkte. Maar we hoorden over een vrouw bij de post, die talloze postmedewerkers van hun hik afhielp (moet zeker iets zijn in de postzegels) met niets minder dan die oude bruin papieren zak! Volgens haar zit het hem in de techniek. U moet exact tienmaal in- en uitademen en werkelijk krachtig, tot uw gezicht rood aanloopt. Bovendien moet het snel gebeuren en moet de zak goed om uw mond sluiten, zodat er geen lucht in kan. Als u deze aanwijzingen nauwkeurig opvolgt, zal de methode volgens haar elke keer werken.

Kruidenthee. Door het drinken van citroenmellissethee schijnen de samentrekkingen van het middenrif te verminderen, waardoor de hik minder hinderlijk wordt en sneller voorbij is.

Iemand laten schrikken. Een onverwachte tik op de rug van degene die de hik heeft en diens schrikreactie daarop, kan de hik abrupt over laten gaan. Onverwachts iets kouds in de nek leggen van degene met de hik helpt ook – natuurlijk weer door de schrikreactie.

Als de baby de hik heeft. Hierover hoeft u zich gelukkig geen zorgen te maken. De hik gaat vanzelf over en de baby heeft er geen last van. Vindt u de hik te lang duren? Door een voeding of een speentje is de hik meestal snel weer over.